http://www.canadagooseonsale.be http://www.troilus.es http://www.maclorry.be https://www.styleandthecity.nl

Archive for Bez kategorii

25 lat współpracy Elbląga z Tarnopolem

Wśród wielu miast partnerskich naszego miasta chyba najaktywniejszym jest Tarnopol z Ukrainy..
Włodarze Elbląga postanowili, że jubileusz 25 lecia współpracy najbardziej okazale będzie można obchodzić w trakcie tradycyjnych Dni Chleba. Tak też się stało. W sobotę – 12 września w Ratuszu Staromiejskim miała miejsce uroczysta akademia poświęcona ćwierćwieczu współpracy. Obecny był prezydent Elbląga a także przedstawiciele władz miasta Tarnopola.
Kancelaria prezydenta zwróciła się do ukraińskiej społeczności Elbląga z prośbą o aktywne uczestnictwo w uroczystości. Elblążanie przybyli na nią liczną grupą, nie zabrakło występów ukraińskich zespołów a wszystkich przybyłych częstowano korowajem.
Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z uroczystości.

Święto Niezależności

Stało się już tradycją w naszej parafii, że co roku w sierpniu w szczególnie uroczyście świętujemy rocznicę odzyskania niepodległości przez Ukrainę.
W niedzielę 27 sierpnia, zaraz po liturgii mieliśmy okazję wysłuchać koncertu zespołu”Harazd” z Pieniężna. Młodzi chłopcy przy dźwiękach akordeonu i gitar wykonali kilka patriotycznych pieśni przypominając obecnym, że 24 sierpnia 1991 roku – po wielu latach zniewolenia naród ukraiński
zrzucił z siebie jarzmo i w końcu został gospodarzem na swojej ziemi.

Zachęcamy do obejrzenia zdjęć z koncertu.

Педагогічний ліцей № 2 в Бартошицях, українські класи. Вид. вересень 2017

Дорогі Друзі,

Ви маєте змогу придбати унікальну книгу: Педагогічний ліцей № 2 в Бартошицях, українські класи. Вид.  вересень 2017

Публікація складається з трьох частин: обширна книжка, DVD (близько 3000 фотографій) і брошура з переліком спонсорів.

Українські класи Бартошицького педліцею упродовж 14 років були потужною кузнею культурно-освітніх кадрів. Їхні випускники записали прекрасну сторінку в діяльності на користь української спільноти не тільки в Польщі, але й у багатьох країнах Європи, США та Канаді.

Авторам вдалося наблизити до Читача боротьбу української спільноти з комуністичними властями в справі відкриття, утримання і розвитку українських шкіл. Згадано також чимало осіб, заслужених у минулому для українського шкільництва. У книжці є чимало раритетних персональних і групових фотографій великої архівної цінності.

Думки, висвітлені в тексті, старанно задокументовані, наведені навіть численні джерельні матеріали з підступної діяльності Служби безпеки.  Читання книжки й оглядання фотографій принесе велике задоволення

Книга вийде в світ двома мовами – українською та польською. Українську версію створив  проф.  М. Лесюк з Прикарпатського національного університету ім В. Стефаника в Івано-Франківську.

Попередньо встановлена ціна 1 примірника становитиме 60 польських злотиx,  120  укр. гривень,  30  доларів США  (найнижча з можливих). Замовлення упродовж 2 тижнів,  від часу ознайомлення з цим оголошенням,  просимо слати на подані адреси.  Просимо не висилати наперед грошей,  тільки післяплатою при отриманні книжки. Замовяючи книгу просимо подати: ім’я та прізвище,  поштова адреса,  мовна версія, число примірників,  телефон для контакту.

Наклад комплекту обмежений, вирішує черговість замовлень!

ПОЛЬЩА ТА ІНШІ  КРАЇНИ –

Helena Kostyszyn, ul. Augustowska 34 m. 13, 10-683 OLSZTYN 

    Голова  редакційної колегії

Стефан Лашин

Дитячий фестиваль в Ельблонзі 2017

У травні відбувся 51-й дитячий фестиваль української культури в Ельблонзі – одна з найбільших і найпопулярніших подій у реґіоні. Вчителі української мови вже від січня телефонували, щоб дізнатися в ельблонзькому гуртку Об’єднання українців у Польщі (ОУП), доколи можна зголошуватися до участі.

Ельблонзька команда, організатор заходу, знову піднесла вище планку, тому 51-й фестиваль виявився чи не кращим, ніж ювілейний. Звичайно, це також успіх учителів і малих артистів, яких аж 423 виступило 20–21 травня в театрі. А приїхали вони з Ґданська, Ольштина, Пасленка, Лелькова, Лемборка, Моронґа, Оструди, Битова, Бартошиць, Млинарів, Новиці, Доброго Міста, Топрин, Кандит, Пєнєнжна, Божитухома. Господарів репрезентували діти з пункту навчання української мови та кабаре «Горпинка».
Групи показали різноманітну програму: традиційно спів, танці, музику, кабаре. Але очевидним було, що цього року не раз зазвучать на сцені страшні слова: Операція «Вісла». Старші люди на публіці не ховали сліз, коли, наприклад, діти з Лемборка в дуже реалістичний спосіб показали історію виселення села Корчмина. Горезвісній операції присвячено багато програм, тому, мабуть, молоді артисти мали змогу усвідо мити собі, яке горе зустріло їх прадідусів 1947 р.

Одним з найважливіших завдань організатори називають інтеґрацію, а також можливість показати дітям, що таких, як вони, є дуже багато, що варто бути українцем, що варто плекати свою культуру. Велика заслуга вчителів, які на щодень працюють з групою дітей і приїжджають на фестиваль.

Pascha 2017

W Niedzielę Wielkanocną w cerkwi p.w. Narodzenia św. Jana Chrzciciela donośnie wybrzmiał zwycięski hymn: „Chrystus powstał z martwych, On śmiercią pokonał śmierć i tym, którzy spoczywają w grobach podarował życie”. Rankiem była  sprawowana Paschalna Jutrznia, która rozpoczyna się trzykrotną procesją wokół świątyni. Następnie kapłan wraz z wiernymi odśpiewuje hymn Zmartwychwstania . Po odśpiewaniu hymnu kapłan trzykrotnie stuka krzyżem w główne drzwi świątyni i otwiera je ogłaszając radosna nowinę o Zmartwychwstaniu Pańskim.

Po Jutrzni sprawowana była Boska Liturgia św. Jana Chryzostoma. Ewangelia w dzień Paschy jest głoszona w kilku językach, aby wieść o Zmartwychwstaniu dobiegła do każdego zakątka świata. Na zakończenie liturgii poświęcony został artos (gr. chleb), który do kolejnej niedzieli leżał na tetrapodzie, a w niedzielę Tomasz został podzielony pomiędzy wiernych.

Grekokatolicy w czasie świąt Wielkanocnych odwiedzają również groby swych bliskich. Na cmentarzach sprawowane są Panachydy (nabożeństwa żałobne) jednak w tym okresie przeważa w nich radość ze Zmartwychwstania. Zamiast hymnu „Вічная Пам’ять” (Wieczna Pamięć) śpiewany jest hymn Zmartwychwstania.

Rekolekcje Wielkopostne

W dniach 27-29 marca w naszej parafii odbywały się Wielkopostne Rekolekcje. W tym roku prowadził je ks. Taras Szpech – proboszcz greckokatolickiej parafii w Mościskach (Ukraina). Ks. Taras oprócz nauk głoszonych w czasie homilii spotykał się również na katechezach z dziećmi i młodzieżą. Czas rekolekcji był bez wątpienia czasem błogosławionym dla naszej wspólnoty parafialnej. Dziękujemy dla ks. Tarasa oraz wszystkich księży, którzy służyli w sakramencie pokuty i pojednania.

Владика Кир Євген у Ельблонзі

Цьогорічна Хрестопоклінна неділя 19 березня особливо запам’ятається для греко-католицької громади Ельбльонга.До парафії Різдва Івана Хрестителя гостинно завітав Архиєпископ Євген Попович.Не була це  ані запланована візитація, ані відпустова Служба Божа, були це дуже теплі і зворушливі відвідини.Ще одна ціль приїзду-подивитися,на якому етапі будова нової святині в місті.З парохом о.Андрієм Сорокою оглянули місце, де зводиться храм.
Священича дорога Архиєпископа тісно пов’язана з Ельбльонгом: яко молодий отець був тут сотрудником покійного о.Івана Яреміна.Багато вірних після Літургії, зібравшись на церковному подвір’ї, ділилися спогадами, як молоденький о.Євген охрещував їх дітей і внуків, вінчав, проводжав в останню дорогу.
У своїй проповіді Владика теж з теплою усмішкою згадував перші роки свого священства, які ніколи не забудуться.Дякував найстаршому поколінню за тверду віру, за приклад, за вірність.Звернувся також до наймолодших, щоб в жодному разі цього не змарнували.У своєму слові, нав’язуючи до Хрестопоклінної неділі,
закликав дивитися на хрест не як на музейний експонат чи ювелірну прикрасу, як це остатнім часом модно, а виключно як на знак віри,віри аж до воскресіння. І ніколи не боятися, не ставити під сумнів вартість і доцільність своїх життєвих хрестів.
Після обіду парафіяни з Ельбльонга мали змогу ще раз спільно молитися і слухати Владику Євгена на Хресній дорозі в Глотові.

п. Олександра Беднаж

Кутя з Митрополитом

Для більшості людей субота 11 лютого була звичайним вихідним днем,та для окремих вірних УГКЦ на півночі Польщі- довгоочікуване, радісне свято.В околицях Ілави  відбулася традиційна кутя- зустріч Ельблонзького, Ольштинського, Венгожевського  деканатів з митрополитом Євгеном Поповичем. Була спільна молитва, гарні побажання, ділення просфорою, улюблені пироги і борщ, солодка кутя, яку, до речі, приготували наші ельблонзькі господині, і ще багато всього, що тішило тіло і дух. Для нашої парафії цей виїзд був особливим. На свято до Ілави запросили цілий наш вертеп. Батьки і діти з Ельблонга, колядуючи, заохочували до спільного співу всіх присутніх. Ми з нашими отцями і представниками парафіяльних рад з Пасленка і Годкова відчували себе важливою частинкою великої спільноти , і це наповнювало наші серця особливою радістю і теплом. Бажаємо собі і всім нашим парафіянам зберегти різдвяну радість надовго.

Wspomnienie o Mstysławie Biłyju

Odpowiadając na prośbę Stefana Łaszyna z USA publikujemy jego wspomnienie o Mstysławie Biłyju – niedawno zmarłym parafianinie naszej wspólnoty
Pamięci Mstysława Biłyja   – mego szkolnego kolegi

(1944-2016)

Z wielkim żalem i smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu do wieczności 25 września 2016 roku w Elblągu  Mstysława Biłyja, mego serdecznego  przyjaciela. Jego pożegnanie odbyło się 28 września br. w Pasłęku,  gdzie spoczął na komunalnym cmentarzu. Uczęszczaliśmy razem do bartoszyckiego liceum pedagogicznego, a potem na długie lata połączyły nas więzy przyjaźni.

Mstysław Biłyj urodził się w okolicach Cieszanowa, pow. Lubaczów. Nigdy nie poznał swego ojca, który zginął w 1943 roku.  Opiekę przejął nad nim  dziadek. W 1947 roku w wyniku akcji „Wisła” rodzina osiedliła się we wsi Stankowo, w pow. pasłęckim. Po ukończeniu szkoły podstawowej w tej miejscowości, rozpoczął naukę w Liceum Pedagogicznym nr 2 w Bartoszycach, gdzie w 1964 roku złożył egzamin dojrzałości. Z zainteresowaniem zgłębiał wiedzę pedagogiczną i psychologiczną, która budowała warsztat przyszłej pracy nauczycielskiej.  Jednak jego marzeniem były studia prawnicze. Ich podjęcie nie było wtedy możliwe bezpośrednio po maturze.  W  tym czasie obowiązywały bowiem  tzw. nakazy pracy, co dla młodych czytelników jest dzisiaj niezrozumiałe.

Sławek, jak go w szkole nazywaliśmy, ani na chwilę  nie odstąpił od swoich młodzieńczych marzeń i planów. Podjął wprawdzie  pracę w charakterze wychowawcy w Domu Dziecka w Marwicy, ale intensywnie i z uporem przygotowywał się do egzaminu wstępnego na kierunek prawa. Po pomyślnym zdaniu tego  egzaminu   i po latach wytężonej nauki sfinalizował w 1971 roku, w trybie zaocznym,   studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1977 roku, po odbyciu aplikacji w Sądzie Wojewódzkim w Elblągu, złożył egzamin sędziowski, a w 1979 roku  radcowski. W latach 1974-1984 rozwijał swoje zainteresowania z dziedziny prawa współpracując z prof. Andrzejem Murzynowskim, znanym polskim prawnikiem, prezesem Sądu Nawyższego w latach 90. XX wieku. W 1980 roku, w rezultacie tej współpracy,  wydana została ważna naukowo monografia.

Biografia mego przyjaciela jest interesująca i kształcąca dlatego, że wyszedł on z niezamożnej  chłopskiej rodziny, nie miał łatwego dzieciństwa  (jak większość z nas w tamtych czasach)  i nie ukończył elitarnej szkoły średniej, a to co osiągnął w życiu w tamtym czasie zawdzięcza intensywnej, pełnej entuzjamu i wytrwałości pracy nad własnym rozwojem. Dzięki  starannemu wykształceniu, które zdobył na stołecznym uniwersytecie, później praktyce w zawodzie, doszedł do mistrzostwa w swoim fachu.  Nie pracował wprawdzie w sądzie, czy prokuraturze,  ale  zdobył opinię wyróżniającego się  radcy prawnego. Nie interesowały go stanowiska i zaszczyty, on wybrał drogę służenia zwykłym ludziom, którzy  na co dzien borykają się z licznymi  życiowymi problemami.

Zmarły od 1975 roku do ostatnich dni swego życia pracował  na stanowiskach związanych z obsługą prawną w różnych instytucjach. Były to m.in. Urząd Skarbowy w Elblągu, Departament Edukacji i Sportu w Urzędzie Miejskim w Elblągu, Urząd Skarbowy w Braniewie. Z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Elblągu związał się w momencie jej powstania. Był tam nie tylko cennionym radcą prawnym, ale też wykładowcą prawa oświatowego na pedagogicznych studiach podyplomowych. Wszędzie cieszył się opinią doskonałego fachowca i był lubiany przez współpracowników i studentów.

Sławek był prawnikiem-entuzjastą. Każdy, kto go spotkał, mógł łatwo zauważyć z jakim zainteresowaniem i pasją poświęcał czas swojej pracy zawodowej. Jeden z filozofów powiedział kiedyś: – Jeżeli kochasz swoją pracę, to tak jakbyś nie pracował ani jednego dnia. To się odnosi do Sławka.  Praca nie była dla niego ciężarem, a sprawiała mu wielką przyjemność. On po prostu kochał to, co robił i oddawał się temu bez reszty. Systematycznie doskonalił warsztat swojej pracy zawodowej, biorąc udział w licznych kursach lub na drodze samokształcenia.

Kilka lat temu, w materiałach nadesłanych do monografii naszej szkoły Sławek napisał do mnie:- Bardzo szanuję nauczycieli i cenię ten zawód, nigdy jednak nie żałowałem jego zmiany na obecny. Uczę, i to z wielkim sentymentem, dyrektorów szkół i pracowników nadzoru pedagogicznego prawa oświatowego na studiach pedagogicznych. Wiem, że Sławek pomagał społecznie wielu ludziom w sprawach prawnych, w tym także kolegom i koleżankom z liceum.

Sławek był nie tylko wierny i oddany swej profesji, ale też kochał i dbał o  swoją rodzinę. A że w tych uczuciach był tak samo stały, jak w wykonywaniu zawodu prawnika,  może świadczyć fakt, że jako towarzyszkę swego życia wybrał Marysię, koleżankę z tej samej  klasy w bartoszyckim liceum. Licealna para stanęła na ślubnym kobiercu w 1965 roku, by w miłości, zgodzie  i wzajemnym poszanowaniu przeżyć razem dokładnie 51 lat.  Razem wychowali dwie córki – Olę (absolwentkę wydziału sztuk pięknych) i Anię,  która ukończyła Wydział Prawa i Administracji w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Obie mają  udane rodziny.

Zegnaj Sławku! Twoi przyjaciele,  koledzy, współpracownicy, a z pewnością też ci,  którzy cię kiedykolwiek spotkali, zapamiętają Cię jako wspaniałego i życzliwego człowieka, który chętnie służył im radą i pomocą, gdy byli w potrzebie.

Stefan Łaszyn, USA

 

 

Spotkanie z merem Tarnopola

W dniach 03-04 sierpnia odbywały się jak co roku w naszym mieście Dni Chleba. Wśród licznych gości nie zabrakło dziecięcego zespołu pieśni i tańca: „Soneczko” z Tarnopola oraz mera tegoż miasta (partnerskiego dla Elbląga), pana Serhija Nadala. Pan Serhij znalazł też chwilkę czasu aby spotkać się z ukraińską diasporą zamieszkującą w Elblągu. Na spotkanie do świetlicy przy ul. Grunwaldzkiej przyszło ok. 40 osób, w tym także przedstawicieli najnowszej fali „zarobitczan” z Ukrainy, która w chwili obecnej szacowana jest na ok. 100 osób.
Pan mer podzielił się z nami swoimi wrażeniami z pobytu w Elblągu, następnie odpowiadał na liczne pytania związane z niełatwą rzeczywistością współczesnej Ukrainy.
Zachęcamy do obejrzenia zdjęć ze spotkania
Read more