70-410 MB2-703 200-120 70-461 C_TADM51_731 350-001 70-411 MB2-700 050-SEPROAUTH-02 400-101 MB2-702 070-410 70-462 EX300 070-461 070-462 VCP-550 70-243 70-480 C_TAW12_731 JN0-102 70-483 70-488 700-505 70-347 070-347 070-411 70-486 MB2-701 070-346
Parafia Greckokatolicka w Elblągu -
Windows 10 Key pas-cher windows10home.fr

Шевченківське Свято в Ельблонзі

Ельблонжани кожного року свячткують роковини тараса Шевченка. І стараютья, щоб за кожним разом було інакше.
В неділю 26-ого березня крім місцевих Українців вперше запрошено передставників німецької меншини а також Ромів.
Гості зочитали один з творів Генія в своїх мовах а численно зібрана публіка пробувала відгатпти про який твір ідеться.
Але щойно коли пані Іза з товариства Ромів зачитала цей вірш українсько. – можна було здогадатися про який твір ідеться.
Пізніше пан консул з Гданська привитав присутніх та до голосу дійшли діти з пункту навчання укр. мови. мали ми наголу побачити програму присвячену Поетові.
накінець концерту могли ми вислухати та поспівати разом ансамблем з Гурова Ілавецького.
Для всіх присутніх був торт якого приготував невтомлений пан Володимир з Толькміцка.
Запрошуємо оглянути фотографії зі Свята.

Rekolekcje Wielkopostne

W dniach 27-29 marca w naszej parafii odbywały się Wielkopostne Rekolekcje. W tym roku prowadził je ks. Taras Szpech – proboszcz greckokatolickiej parafii w Mościskach (Ukraina). Ks. Taras oprócz nauk głoszonych w czasie homilii spotykał się również na katechezach z dziećmi i młodzieżą. Czas rekolekcji był bez wątpienia czasem błogosławionym dla naszej wspólnoty parafialnej. Dziękujemy dla ks. Tarasa oraz wszystkich księży, którzy służyli w sakramencie pokuty i pojednania.

Владика Кир Євген у Ельблонзі

Цьогорічна Хрестопоклінна неділя 19 березня особливо запам’ятається для греко-католицької громади Ельбльонга.До парафії Різдва Івана Хрестителя гостинно завітав Архиєпископ Євген Попович.Не була це  ані запланована візитація, ані відпустова Служба Божа, були це дуже теплі і зворушливі відвідини.Ще одна ціль приїзду-подивитися,на якому етапі будова нової святині в місті.З парохом о.Андрієм Сорокою оглянули місце, де зводиться храм.
Священича дорога Архиєпископа тісно пов’язана з Ельбльонгом: яко молодий отець був тут сотрудником покійного о.Івана Яреміна.Багато вірних після Літургії, зібравшись на церковному подвір’ї, ділилися спогадами, як молоденький о.Євген охрещував їх дітей і внуків, вінчав, проводжав в останню дорогу.
У своїй проповіді Владика теж з теплою усмішкою згадував перші роки свого священства, які ніколи не забудуться.Дякував найстаршому поколінню за тверду віру, за приклад, за вірність.Звернувся також до наймолодших, щоб в жодному разі цього не змарнували.У своєму слові, нав’язуючи до Хрестопоклінної неділі,
закликав дивитися на хрест не як на музейний експонат чи ювелірну прикрасу, як це остатнім часом модно, а виключно як на знак віри,віри аж до воскресіння. І ніколи не боятися, не ставити під сумнів вартість і доцільність своїх життєвих хрестів.
Після обіду парафіяни з Ельбльонга мали змогу ще раз спільно молитися і слухати Владику Євгена на Хресній дорозі в Глотові.

п. Олександра Беднаж

Карнавальний Бал 2017

Добра музика, родинна атмосфера, веселе товариство, співи, танці до білого рана, так коротенько можна описати цьогорічний Карнавальниий Бал в Ельблонзі, який відбувся в суботу 18 лютого. Охочих було так багато що для деяких забракло квитків. А всеж таки на залі „Eden” гуляло біля 170 осіб. Прибуток з імпрези перезначено на будову церкви.

Тим, що не купили квитків лишається тепер лише оглянути знимки з імпрези.

Кутя з Митрополитом

Для більшості людей субота 11 лютого була звичайним вихідним днем,та для окремих вірних УГКЦ на півночі Польщі- довгоочікуване, радісне свято.В околицях Ілави  відбулася традиційна кутя- зустріч Ельблонзького, Ольштинського, Венгожевського  деканатів з митрополитом Євгеном Поповичем. Була спільна молитва, гарні побажання, ділення просфорою, улюблені пироги і борщ, солодка кутя, яку, до речі, приготували наші ельблонзькі господині, і ще багато всього, що тішило тіло і дух. Для нашої парафії цей виїзд був особливим. На свято до Ілави запросили цілий наш вертеп. Батьки і діти з Ельблонга, колядуючи, заохочували до спільного співу всіх присутніх. Ми з нашими отцями і представниками парафіяльних рад з Пасленка і Годкова відчували себе важливою частинкою великої спільноти , і це наповнювало наші серця особливою радістю і теплом. Бажаємо собі і всім нашим парафіянам зберегти різдвяну радість надовго.

Ельблонським футбольним змаганням – 20 років!

Важко повірити але це вже 20-тий раз з`їхали у Ельблонг юні фитболісти щоб позмагатися о звання найкращої української команди.Цього року імпрезу організовано 19 листопада. Як завжди доїхали учні з гуровської школи, від деякого часу приїжають на турнір команди Барточиць та Кандит. Приємною несподіванкою був приїзд хлопців аж з Білого Бору. Однак присутні на турнірі найбільше уваги присвячували команді третокласників початковій школи в Топринах, де існує пришкільний пункт навчання української мови. Коли почався турнір всі зажурено дивились на малюхів та думали – чи не станеться їм якась кривда в часі змагань з набагато старшими суперниками. І тут треба похвалити всіх наших хлопців – граючи з торпинчанами так обережно поводили себе, що не дійшло до жодної небезпечної для малюхів ситуації. Мало цього – не забивали їх забагато голів та навіт „так якось траплялося” що малята кожній команді вбили по одного голя. Діточки мали з цього велику радість та певно не помічали того що коли забивали голі – воротарі як раз дивилися в другий бік…….
Зовсім інакше виглядали змагання межи іншими командами. Траплялися контузії, на щаст`я невеликі. Турнір розіграно системою – „кожний з кожним” тому емоції було багато. А коли закінчився останній матч – опікуни перерахувавши здобуті командами пункти проголосили, що переможцями ювілейного 20-ого ельблонзького турніру стала команда з Кандит. Зараз за ними Бартошиці, на третому місці учні з Білого Бору, пізнішу гуровяни, пяте місце зайняли господарі – ельблонжани ( в команді грали також хлопці з Пасленка). Всіх учасників обдаровано солодощами а зустріч закінчено спільним обідом.
Оргпнізатори при нагоді хочуть подякувати всім прихильникам футьбольних змагань, які фінансово підтримали імпрезу. Якщо маємо такіх людей, якщо є діти охочі грати в наших турнірах – хочеться вірити, що 20 турнір не був останнім якого ми зорганізували.

Андрій шмигельський

фото – Божена Сосновська

dscn6918

Wspomnienie o Mstysławie Biłyju

Odpowiadając na prośbę Stefana Łaszyna z USA publikujemy jego wspomnienie o Mstysławie Biłyju – niedawno zmarłym parafianinie naszej wspólnoty
Pamięci Mstysława Biłyja   – mego szkolnego kolegi

(1944-2016)

Z wielkim żalem i smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu do wieczności 25 września 2016 roku w Elblągu  Mstysława Biłyja, mego serdecznego  przyjaciela. Jego pożegnanie odbyło się 28 września br. w Pasłęku,  gdzie spoczął na komunalnym cmentarzu. Uczęszczaliśmy razem do bartoszyckiego liceum pedagogicznego, a potem na długie lata połączyły nas więzy przyjaźni.

Mstysław Biłyj urodził się w okolicach Cieszanowa, pow. Lubaczów. Nigdy nie poznał swego ojca, który zginął w 1943 roku.  Opiekę przejął nad nim  dziadek. W 1947 roku w wyniku akcji „Wisła” rodzina osiedliła się we wsi Stankowo, w pow. pasłęckim. Po ukończeniu szkoły podstawowej w tej miejscowości, rozpoczął naukę w Liceum Pedagogicznym nr 2 w Bartoszycach, gdzie w 1964 roku złożył egzamin dojrzałości. Z zainteresowaniem zgłębiał wiedzę pedagogiczną i psychologiczną, która budowała warsztat przyszłej pracy nauczycielskiej.  Jednak jego marzeniem były studia prawnicze. Ich podjęcie nie było wtedy możliwe bezpośrednio po maturze.  W  tym czasie obowiązywały bowiem  tzw. nakazy pracy, co dla młodych czytelników jest dzisiaj niezrozumiałe.

Sławek, jak go w szkole nazywaliśmy, ani na chwilę  nie odstąpił od swoich młodzieńczych marzeń i planów. Podjął wprawdzie  pracę w charakterze wychowawcy w Domu Dziecka w Marwicy, ale intensywnie i z uporem przygotowywał się do egzaminu wstępnego na kierunek prawa. Po pomyślnym zdaniu tego  egzaminu   i po latach wytężonej nauki sfinalizował w 1971 roku, w trybie zaocznym,   studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1977 roku, po odbyciu aplikacji w Sądzie Wojewódzkim w Elblągu, złożył egzamin sędziowski, a w 1979 roku  radcowski. W latach 1974-1984 rozwijał swoje zainteresowania z dziedziny prawa współpracując z prof. Andrzejem Murzynowskim, znanym polskim prawnikiem, prezesem Sądu Nawyższego w latach 90. XX wieku. W 1980 roku, w rezultacie tej współpracy,  wydana została ważna naukowo monografia.

Biografia mego przyjaciela jest interesująca i kształcąca dlatego, że wyszedł on z niezamożnej  chłopskiej rodziny, nie miał łatwego dzieciństwa  (jak większość z nas w tamtych czasach)  i nie ukończył elitarnej szkoły średniej, a to co osiągnął w życiu w tamtym czasie zawdzięcza intensywnej, pełnej entuzjamu i wytrwałości pracy nad własnym rozwojem. Dzięki  starannemu wykształceniu, które zdobył na stołecznym uniwersytecie, później praktyce w zawodzie, doszedł do mistrzostwa w swoim fachu.  Nie pracował wprawdzie w sądzie, czy prokuraturze,  ale  zdobył opinię wyróżniającego się  radcy prawnego. Nie interesowały go stanowiska i zaszczyty, on wybrał drogę służenia zwykłym ludziom, którzy  na co dzien borykają się z licznymi  życiowymi problemami.

Zmarły od 1975 roku do ostatnich dni swego życia pracował  na stanowiskach związanych z obsługą prawną w różnych instytucjach. Były to m.in. Urząd Skarbowy w Elblągu, Departament Edukacji i Sportu w Urzędzie Miejskim w Elblągu, Urząd Skarbowy w Braniewie. Z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Elblągu związał się w momencie jej powstania. Był tam nie tylko cennionym radcą prawnym, ale też wykładowcą prawa oświatowego na pedagogicznych studiach podyplomowych. Wszędzie cieszył się opinią doskonałego fachowca i był lubiany przez współpracowników i studentów.

Sławek był prawnikiem-entuzjastą. Każdy, kto go spotkał, mógł łatwo zauważyć z jakim zainteresowaniem i pasją poświęcał czas swojej pracy zawodowej. Jeden z filozofów powiedział kiedyś: – Jeżeli kochasz swoją pracę, to tak jakbyś nie pracował ani jednego dnia. To się odnosi do Sławka.  Praca nie była dla niego ciężarem, a sprawiała mu wielką przyjemność. On po prostu kochał to, co robił i oddawał się temu bez reszty. Systematycznie doskonalił warsztat swojej pracy zawodowej, biorąc udział w licznych kursach lub na drodze samokształcenia.

Kilka lat temu, w materiałach nadesłanych do monografii naszej szkoły Sławek napisał do mnie:- Bardzo szanuję nauczycieli i cenię ten zawód, nigdy jednak nie żałowałem jego zmiany na obecny. Uczę, i to z wielkim sentymentem, dyrektorów szkół i pracowników nadzoru pedagogicznego prawa oświatowego na studiach pedagogicznych. Wiem, że Sławek pomagał społecznie wielu ludziom w sprawach prawnych, w tym także kolegom i koleżankom z liceum.

Sławek był nie tylko wierny i oddany swej profesji, ale też kochał i dbał o  swoją rodzinę. A że w tych uczuciach był tak samo stały, jak w wykonywaniu zawodu prawnika,  może świadczyć fakt, że jako towarzyszkę swego życia wybrał Marysię, koleżankę z tej samej  klasy w bartoszyckim liceum. Licealna para stanęła na ślubnym kobiercu w 1965 roku, by w miłości, zgodzie  i wzajemnym poszanowaniu przeżyć razem dokładnie 51 lat.  Razem wychowali dwie córki – Olę (absolwentkę wydziału sztuk pięknych) i Anię,  która ukończyła Wydział Prawa i Administracji w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Obie mają  udane rodziny.

Zegnaj Sławku! Twoi przyjaciele,  koledzy, współpracownicy, a z pewnością też ci,  którzy cię kiedykolwiek spotkali, zapamiętają Cię jako wspaniałego i życzliwego człowieka, który chętnie służył im radą i pomocą, gdy byli w potrzebie.

Stefan Łaszyn, USA

 

 

Spotkanie z merem Tarnopola

W dniach 03-04 sierpnia odbywały się jak co roku w naszym mieście Dni Chleba. Wśród licznych gości nie zabrakło dziecięcego zespołu pieśni i tańca: „Soneczko” z Tarnopola oraz mera tegoż miasta (partnerskiego dla Elbląga), pana Serhija Nadala. Pan Serhij znalazł też chwilkę czasu aby spotkać się z ukraińską diasporą zamieszkującą w Elblągu. Na spotkanie do świetlicy przy ul. Grunwaldzkiej przyszło ok. 40 osób, w tym także przedstawicieli najnowszej fali „zarobitczan” z Ukrainy, która w chwili obecnej szacowana jest na ok. 100 osób.
Pan mer podzielił się z nami swoimi wrażeniami z pobytu w Elblągu, następnie odpowiadał na liczne pytania związane z niełatwą rzeczywistością współczesnej Ukrainy.
Zachęcamy do obejrzenia zdjęć ze spotkania
Read more

Podróż do miejsc, w których nas już nie ma

Nieliczna (niestety) grupa parafian z Elbląga wzięła udział w organizowanej w dniach: 26-28 sierpnia wycieczcie w strony ojczyste do wsi: Korczmyn, Ulhówek, Myców, Krzywica i innych. Wraz z ks. Batruchem z Lublina oraz grupkami byłych mieszkańców obecnie mieszkających na północy Polski modliliśmy się na cmentarzach na które mało kto zagląda. A kamienne krzyże z napisanymi cyrylicą nazwiskami dawno zmarłych ludzi zdają się wołać – „nie zapominajcie o miejscach skąd wasze korzenie”.Oprócz w/w miejscowości mieliśmy również okazję pomodlić się na grobie ks. Ripeckiego w Liskach a także w Biłostoci na mogile żołnierzy UPA, którzy zginęli w nierównym boju z oddziałem NKWD.
W niedzielę 28 sierpnia wzięliśmy udział w mszy w drewnianej cerkwi w Korczmynie a następnie wraz z procesją przeszliśmy na stronę ukraińską, by tam uczestniczyć w drugiej części uroczystości. Wrażeń moc, chciałoby się tylko, by więcej naszych ludzi, szczególnie młodzieży odwiedzała ziemie swoich przodków.
W załączeniu kilka zdjęć z wyjazdu.
Read more

Elblążanie na ŚDM

Na trwające w dniach 26-31.07 Światowych Dniach Młodzieży przybyły rzesze pielgrzymów z całego świata. Nie zabrakło także pielgrzymów z Elbląga i okolic. Wśród nich byli także wierni naszej parafii, którzy brali udział w spotkaniach z Papieżem na Błoniach i Brzegach. Cieszy również fakt, że w naszej parafii znalazły się osoby, które podjęły posługę wolontariatu w trakcie tego wielkiego wydarzenia. Warto dodać że z grupą młodzieży z północy Polski pojechał także nasz wikary ks. Igor Hubacz. Wszystkim tym, którzy z różnych względów nie mogli być w tych pięknych lipcowych dniach w Krakowie proponujemy obejrzenie fotogalerii.
Read more